Elke editie zetten we in ons ledenblad Raak Magazine een bijzonder persoon of project in de kijker. Deze maand: Tutti Frattelli, sociaal-artistiek theatergezelschap uit Antwerpen.

Sinds 2022 is Nico Sturm artistiek-directeur bij Tutti Fratelli, een sociaal-artistiek gezelschap dat de meest kwetsbaren een podium geeft. Hij regisseerde er onder meer ‘Macadam!’, een roadtrip over de Boulevard of Broken Dreams. Die reis legde hen alvast geen windeieren, want bij de eerste editie van de Sectorprijzen voor de Vlaamse podiumkunsten (2025) ging Tutti Fratelli meteen aan de haal met de Prijs voor Beste Samenspel.

Met die bekroning staat Tutti Fratelli tussen de grotere kanonnen uit de sector zoals Toneelhuis en Olympique Dramatique. “Een fijne erkenning”, blijft Nico Sturm bescheiden. “Prijzen winnen is niet onze drijfveer, maar gezien de samenstelling van ons gezelschap is het wel bijzonder. Wie terechtkomt bij Tutti Fratelli heeft vooral verloren in het leven. Dat ze nu wel deel uitmaken van het winnende kamp geeft zo’n prijs extra betekenis.”

Ze, dat zijn de Fratelli’s, een groep van jong en oud die balanceren op de rand van de maatschappij. Dat belet hen niet om samen met vrijwilligers en theaterprofessionals een toneelvoorstelling te creëren. Nico benadrukt graag dat de werking verder gaat dan enkel een artistiek product afleveren. “We ontvangen hen het hele jaar door en voorzien zinvolle invullingen om onze producties inhoudelijk te verdiepen. Daarnaast start elke repetitie met een maaltijd. Sommigen hebben gewoon niet de middelen of discipline om voor zichzelf te zorgen. Dat is tegelijk een uitnodiging om het gesprek aan te gaan. Daar begint voor mij menselijkheid: aandachtig zijn en luisteren naar elkaar. We zijn dus niet enkel een werkplek, maar ook een thuis.” Schoonheid nastreven

De verhalen die Tutti Fratelli brengt, vinden hun weg naar het grote publiek via gerenommeerde zalen zoals de Bourlaschouwburg. Dat verdienen de voorstellingen ook volgens Nico. “Moeten we de lat lager leggen omdat we werken met kansarmen? Ik vind van niet. Onze acteurs zijn ook toegewijd en gepassioneerd. Elke mens mag schoonheid nastreven. Als het publiek vergeet dat het om een sociaal-artistiek project gaat, in de eerste plaats omdat het een steengoede voorstelling is, dan slaat bewondering om in verwondering. Verwondering om wat er allemaal mogelijk is als je mensen vertrouwen en de ruimte geeft om hun talent te laten groeien.”

Dat kan ook naast de bühne, alleen hebben we daar als samenleving nog wat stappen te zetten. “Je mag een mens niet herleiden tot een dossier of probleem. Dat is de kern van inclusie: nieuwsgierig zijn naar wie er tegenover je zit, het verhaal achter de persoon proberen te vatten. En mensen niet altijd vanuit een bepaald cliché of bepaalde vooringenomenheid benaderen. Ik heb de indruk dat naarmate we ouder worden we steeds meer nieuwsgierigheid en verwondering verliezen. En daarmee ook een deel van ons empathisch vermogen.”

Warme plek

Waarom doen Nico en collega’s wat ze doen? “Ik heb me nooit afgevraagd: waar ben ik hier eigenlijk mee bezig? Mijn grootmoeder had het niet breed en toch heb ik me daar altijd welkom en veilig gevoeld. Op die warme plek hing zoveel liefde. Onze bezittingen bepalen niet wie we zijn. Net daarom ben ik zo dankbaar dat ik tussen al deze unieke mensen ben terechtgekomen en mee mag schrijven aan hun verhaal. Tegelijk is het ook intens, dit kan je niet half doen. Maar wat je ervoor terugkrijgt, is zo schoon.