Nadat Raak-medewerker Steven Claeys de smaak te pakken kreeg met de Raak-griezeltochten schopt hij het nu tot jeugdauteur van griezelboeken. Eind september komt zijn debuut ‘Keldermeisje’ uit bij Clavis, een van de grootste uitgevers van kinderboeken in het Nederlandse taalgebied. Boeken twee én drie zijn intussen ook in voorbereiding.

Velen geroepen, weinigen uitverkoren. Dat is het trieste lot van veel fictieboekenschrijvers. Bij Clavis alleen al komen jaarlijks 7.000 manuscripten binnen. 350 schoppen het tot in de boekhandels en bibliotheken, slechts 39 boeken zijn van de hand van nieuwe auteurs. “Vorige zomer checkte ik iets vaker dan normaal mijn mails”, vertelt Steven. “Tot die ene mail van de directeur. Ze wilden een uitgave overwegen, stond er. Ik trok met een klein hartje naar de uitgeverij en we besloten samen in zee te gaan. Het voorbije jaar bleef de inspiratie komen, we werken nu ook samen voor boek twee en drie.”

Waarover gaat het boek Keldermeisje, dat na de zomer uitkomt?

“Keldermeisje gaat over Lily, een meisje dat met haar mama naar een oud huis verhuist. Een oud, bijna vervallen kasteeltje. Vanaf het begin voelt ze dat er iets niet klopt. Alsof het huis haar niet wil. Er gebeuren vreemde dingen: deuren die vanzelf opendraaien, een spiegelbeeld dat net een fractie te laat reageert … Tot Lily op een avond ontdekt dat het niet alleen het huis is dat vreemd doet. In de kelder botst ze op een meisje dat als twee druppels water op haar lijkt, en dat al meer dan honderd jaar in de kelders van het huis woont.”

Hoe ontstaat zo’n verhaal?

“Meestal begint het heel eenvoudig. Ik zit gewoon in de zetel met een idee dat begint te groeien. Vaak start het met één beeld of één personage dat in mijn hoofd zit. Bij Keldermeisje zag ik een eenzaam meisje voor me dat er zelf voor koos om alleen in de kelder van een verlaten huis te blijven wonen. Tot er nieuwe bewoners kwamen. Ik maak eerst de grote lijnen van het verhaal, vervolgens hoofdstukken en verschillende scènes. Pas wanneer dat geraamte klaar is en alle haakjes in elkaar grijpen, begin ik de echte zinnen te schrijven.”

Het verhaal van Keldermeisje klinkt wel eng. Hoe zorg je ervoor dat kinderen tijdens of na het lezen niet té bang zijn?

“Ik heb geleerd dat je kinderen best een beetje bang mag maken, zolang het in een veilige setting gebeurt. Spanning en een beetje angst kunnen net heel boeiend zijn, omdat kinderen weten dat ze daarna het boek kunnen dichtdoen en terug in hun eigen veilige omgeving zijn. In mijn verhalen staan de kinderen er grotendeels alleen voor, maar ze zijn niet machteloos. Ze hebben elkaar, ontdekken stap voor stap wat er aan de hand is en kunnen zelf iets tegen het gevaar ondernemen. Ik hou zelf niet zo van pure horror of verhalen die alleen maar willen laten schrikken. Het is eigenlijk niet zo moeilijk om kinderen bang te maken. Het is net veel moeilijker om een gevoel van onbehaaglijkheid te creëren. Een gevoel van ‘er klopt hier iets niet’, zonder dat je meteen alles toont of uitlegt.”

Heeft het schrijven van griezelverhalen voor Raak je aangezet tot het schrijven van jeugdboeken?

“Ja, bij de griezeltochten merkte ik voor het eerst: dit lukt mij, en ik doe dit heel graag. Uit een kort griezelverhaal is uiteindelijk ook ‘Keldermeisje’ gegroeid. Voor een luisterverhaal tijdens een

griezeltocht ligt de nadruk vooral op de plot en op een sterk moment. Maar ik voelde dat ik meer met dat idee wilde doen: meer sfeer, meer emotie, meer spanning, meer ruimte voor de personages.”

Komen de personages uit ‘Keldermeisje’ terug in de volgende boeken?

“Ik heb er bewust voor gekozen om telkens met nieuwe personages en een nieuwe wereld aan de slag te gaan. Waarom zou je altijd opnieuw dezelfde personages gebruiken als er zoveel nieuwe verhalen en werelden zijn om te verkennen? Elke keer opnieuw een wereld bedenken, nieuwe personages boetseren en kinderen meenemen op een nieuw avontuur, dat maakt het voor mij ook een grotere uitdaging én tegelijk leuker.”

Tot slot, kan je al een tipje van de sluier lichten over de verhalen van de griezeltochten dit jaar, waarvan je opnieuw de auteur bent?

“Nee, het is leuker als ik nog niets verklap. Ik kan wel zeggen dat we volop inzetten op beleving. Voor de allereerste keer bepalen de kinderen mee het verloop van het verhaal. Na elk fragment maken zij een keuze die de rest van het verhaal mee bepaalt. We voorzien opnieuw twee verhalen, zodat Raakpunten en deelnemers de tocht kunnen afstemmen op de leeftijd van de kinderen.”

‘Keldermeisje’ (10+) is verschenen bij Clavis.

Benieuwd naar de griezelverhalen die Steven voor de nieuwe Raak-griezeltocht schreef?